چشم های من خسته است.. گاهی اشک گاهی انتظار.. این سهم چشمهای من است.. در امتداد نگاه تو

هفته 32..خدایا شکرت
نظرات ()

خداروشکر..از اول بارداریم همش میگفتم یعنی ممکنه هفته های 30 و بالاتر رو ببینم؟ اما الان تو هفته 32 هستم به لطف خدا..

روزهای سخت و شیرینی رو میگذرونم و همچنان منزل پدری و در استراحت مطلقم..وای وقتی یادم میفته هنوز هیچ کاری نکردم..هنوز سیسمونی نچیدم استرس میگیرم..این روزهام اینقدر کمر درد و پشت درد دارم که چسبیدم به تخت و اصلا نمیتونم از جام بلند شم یه سر برم خونه کارام رو بکنم...راستش هنوزم میترسم برم خونه خودم..بنده خدا مامانم واقعا شرمندشم تو این چند ماه خیلی بهش زحمت دادم..کاش بتونم یه ذره از زحماتش رو جبران کنم...

برام دعا کنین این هفته های باقی مانده هم بخیر بگذره و دخترم سر وقت و سالم به دنیا بیاد...

 

خدایا هزاران مرتبه شکرت...




:: برچسب‌ها:
نویسنده : آرام
تاریخ : ۱۳٩٢/۱٢/۱٢
زمان : ۸:۳۸ ‎ب.ظ


.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.